Sorry, Baby (2025)

Agnes [Eva Victor] krijg bezoek van haar hartsvriendin Lydie [Naomi Ackie] die een tijdje geleden is verhuisd naar New York om bij haar geliefde [E.R. Fightmaster] te zijn. Wanneer tijdens een etentje met vrienden valt de naam van Preston Decker verkrampt Agnes en alleen Lydie weet waarom. In de niet-chronologisch vertelde episodes die volgen, ontdekken we wat zich heeft afgespeeld en hoe Agnes daarmee is omgegaan. Agnes heeft een persoonlijkheid die zeldzaam is in de filmwereld en dat maakt haar extra authentiek. Victor (die ook het scenario schreef) verbergt Agnes’ geheim met een wrang (en door de omgeving vaak onbegrepen) gevoel voor humor waarbij haar taalgevoel (ze is literatuurprofessor) een sleutelrol speelt. De scène waarin ze is opgeroepen voor juryselectie is erg grappig, maar Victor verliest nooit de diepe pijn die schuilgaat achter de humor. Kreeg terecht veel positieve aandacht op de filmfestivals van Sundance en in Cannes en heeft mooie bijrollen voor Lucas Hedges als Agnes’ nieuwe buurman en John Carroll Lynch als een behulpzame passant tijdens een paniekaanval.

De film voelt heel hip: het gaat over een non-binaire, biseksuele jonge vrouw (dat is althans mijn indruk) met de typische kenmerken die men aan Gen Z toeschrijft zoals mondig én kwetsbaar, zelfbewust én zwaarmoedig. Tegelijk doet de film met z’n droge, academische humor en thema’s als seks en depressie me aan de oude films van Woody Allen denken. Het verhaaltje gaat erover dat ze een nare ervaring opdoet tijdens het afstuderen en daar niet over heen komt maar iets van troost vindt doordat ze een vriendin heeft met wie ze over haar trauma kan praten, een man tegenkomt met wie ze haar zwaarmoedig gevoelsleven kan delen en een buurjongen heeft met wie ze kan neuken. De boodschap lijkt te zijn dat het bestaan ongemakkelijk is maar dat het draaglijk wordt gemaakt doordat we onze ervaringen met anderen kunnen delen. Ofschoon de film wellicht heel goed de huidige tijd of generatie weergeeft en zeker geestig is, vind ik haar en daarmee de film ook wat vermoeiend in haar zwelgen in haar ‘problemen’ in plaats van erover heen te stappen.

Uitstekende film over de impact van een traumatische gebeurtenis op het leven van een vrouw. De film behandelt op een mooie manier het trauma (zowel indringend als luchtig, want de film is zeker niet geheel zonder humor). Een veelbelovend debuut van Eva Victor die hier tekende voor regie, script en de hoofdrol.