Ljósbrot (2024)

Tijdens een autorit naar Reykjavik komt Diddi [Baldur Einarsson] als gevolg van een explosie in een autotunnel. Zijn vriendin Una [Elin Hall] worstelt met haar emoties omdat ze net een keerpunt in haar leven had bereikt dat haar relatie met Diddi op de proef zou stellen. Bedachtzaam verteld psychologisch drama weet met moeite de 80 minuten te halen, maar dankzij het sterke ensemblespel geeft dit een mooi beeld van het belang van vrienden en van gezamenlijk rouwen, vooral voor iemand die zo worstelt met haar emoties als Una.

Mooie film wel en vooral een interessante invalshoek door iemand te laten rouwen die dat deels stiekem moet doen (omdat zij slechts de minnares was op dat moment). Mooie muziek, visueel fijn (van de zonsondergang tot het moment van vliegen bij de kerk) en heel behoorlijk geacteerd. Ook leuke scènes tussen vader en dochter die zo uit het leven zijn gegrepen. Ik heb veel goeds te zeggen en weinig hierop aan te merken alleen wist de film me niet echt omver te blazen. De 82 minuten zijn ook precies genoeg (stiekem net een paar te veel en een enkele scène sleept ook wat) en dat zegt voor mij ook wel iets over de film. Goed gemaakt maar geen film die me echt meesleepte en had mogen duren en duren. 3,5*.