The Damned (2024)

Creepy maar helaas ook wel wat saaie horrorfilm over een vloek die een armoedig vissersdorpje in het IJsland van de negentiende eeuw treft. Met de desolate sfeer en de van god verlaten locatie zit het wel snor, maar plot en personages laten te wensen over. De horrorelementen worden ook niet ten volle benut, met slechts een handjevol echt enge momenten. Echt zo'n film die ik graag hoger had willen waarderen, maar ja...

Veel slechte kritieken deze film, maar persoonlijk vond ik dit een echt goede film. Niets nieuw natuurlijk, maar het acteren was zeer behoorlijk, en het decor in IJsland was schitterend. Niet echt een horror, maar ik vond het toch spannend en aangenaam om volgen...

De vervloekten. Waarbij die titel en dat woord ietwat impliceert dat daar een externe entiteit een rol in gespeeld heeft. De taal schiet daarin tekort, zowel in het Engels als in het Nederlands - is er een woord dat de betekenis in zich draagt van 'degenen die hun eigen onheil over zichzelf hebben afgeroepen, en daar van begin tot eind zelf last aan dragen'? Ik weet het niet zo direct. Of wellicht een woord als 'wappie', hoewel de exacte definitie daarvan me nog steeds ontgaat. Het meest opvallend wellicht is de extreem koude en onherbergzame setting van het verhaal. Tussen de zee en het land is nergens ook maar het kleinste plekje te vinden dat uitnodigt. Geen plek die zelfs maar geschikt is om een graf te graven, geen boom, niets wat beschutting biedt of voedsel brengt. Met als enige troost wat zonlicht - een uurtje of wat per dag, als het mooi is. De film is ook naast het beeld ongekend sfeervol, en geeft ook een antwoord op de vraag hoe het leven er uitgezien moet hebben, een jaartje of honderd geleden op een vergeten walvisstation ergens op IJsland of Groenland of Spitsbergen - of noem al die andere plaatsen maar op waar wij Nederlanders niets te zoeken hadden. Niet om de natuur te vergiftigen ter meerdere glorie des Heeren XVII, niet om de plaatselijke bevolking te knechten en uit te moorden. En ook niet om als bijgelovige yokels van de ene hallucinatie naar de andere te zweven, en onschuldige zeelui in de fik te steken. De parallellen met de samenleving van nu zijn te over. Ik begin er maar niet aan. Jammer vind ik wel dat de aandacht vooral naar het horror-aspect uitgegaan is, en dat blijft inherent toch relatief zwak als het zich in zo'n weergaloze setting afspeelt. Jammer ook dat er van de karakters weinig diepte komt. Wel heel positief in dat het eens een fris en origineel idee is, in plaats van de zoveelste herhaling.