Carajita (2021)

Geen verkeerde film, maar nu ook niet bepaald een film die ik me nog lang zal heugen. Geen evidente situatie wanneer een kindermeisje een erg goede band heeft gesmeed met de dochter des huizes. Het kindermeisje fungeert dan als een soort surrogaat moeder, dat terwijl de echte moeder andere belangrijkere dingen te doen heeft. Komt daarbij dat het kindermeisje ten koste van haar eigen kind de kinderen van die rijke familie heeft opgevoegd. Heb je natuurlijk weer dat moreel dilemma. Gezond is het alvast niet. Maar Sara, de dochter, heeft zo ook haar eigen issues. Ze leidt dan wel een zorgeloos rijkeluisleventje, ze lijdt erg onder deze situatie en haar moreel kompas slaat alle kanten uit omdat het meeste van die rijkdom is vergaard met corruptie. Carajita geeft een inkijk op het geïnstitutionaliseerde neokolonialisme waarbij huishoudhulpen al vanaf erg jonge leeftijd worden ingezet ten kosten van diens eigen leven. Dat levert soms confronterende beelden op. Het mocht alleen af en toe wat scherper. Het bleef iets te oppervlakkig.