Le Gang des Bois du Temple (2022)

De film is een heel simpel heist- en wraakfilmpje – de gehele plot kun je op een bierviltje kwijt – en is ook weinig origineel waarbij de vertelling enorm wordt uitgerekt waardoor je aldoor zit te kijken naar scenes waarin niets belangrijks gebeurt terwijl elk detail dat de film zou kunnen verrrijken, verdiepen of zelfs maar begrijpelijker zou hebben gemaakt (zoals wie de personages zijn of hoe men op het spoor is gekomen van de daders) juist is weggelaten. Het maakt de film tot een test van het uithoudingsvermogen van de kijker en tot een van de meest teleurstellende films van het jaar.

Voormalig sluipschutter Pons [Régis Laroche] sluit zich aan bij een bende in Parijs die een Arabische prins [Mohamed Aroussi] willen beroven. Het plan slaagt, maar al snel zet de verveling in (en voor de kijker nog het meest). De bendeleden lezen de krant, voeren vogels en doen meer oninteressante dingen terwijl ze praten over wat ze met het geld gaan doen. Natuurlijk laat het slachtoffer zich niet ongestraft beroven en na een korte opleving halverwege moeten we opnieuw een eeuwigheid wachten op de logische ontknoping, die je niet eens te zien krijgt! Stuitend navelstaarderij, één van de saaiste misdaaddrama’s die je ooit zult zien. Een totale verspilling van tijd, al zijn er critici (op het filmfestival van Berlijn en bij Cahiers Du Cinéma) die deze aanslag op cinema lof meenden toe te zwaaien. Ik kan er met mijn verstand niet bij.