Ta Farda (2022)

De film laat zien hoe moeilijk het leven van vrouwen is in Iran, in ieder geval van ongehuwde moeders want die worden er als paria behandeld, en dat is prima maar het verhaal is te mager: het is een en al gezeul met een baby die moet worden verstopt voor de ouders van de moeder met een niet geheel verrassend ietwat feministisch einde. Het wat eentonige verhaal wordt overigens goed verteld en de film heeft een paar goede scenes.

Een film die me deed denken aan de Iraanse kortfilm Bacheh (Film, 2014). Zoals zo vaak in Iraanse films wordt de weinig benijdenswaardige positie van de vrouw belicht. Hoe de ongehuwde moeder aan haar kind is geraakt, wordt niet echt duidelijk, feit is dat ze door het Iraanse systeem sowieso veroordeeld wordt. Wanneer hij ouders op bezoek komen dient ze de baby te verbergen. Het is frappant dat ook zij niet op de hoogte zijn van de situatie. De vrouw heeft bijzonder veel moeite om een oplossing te vinden en het is tekenend voor de situatie waarin de vrouw zich bevindt. Ik hou wel van de Iraanse films waarbij menig regisseurs via film kritiek uiten op het systeem of een kwetsbare groep in the picture brengt. Hoopvol en erg kwaliteitsvol zijn de films die ons van daar bereiken. Een sterk verhaal dat je tot nadenken stemt hoe evidente zaken soms geheel niet vanzelfsprekend zijn.