Amityville: Evil Never Dies (2017)

Regisseur Dustin Ferguson dirigeert een eigen vervolg op een onofficieel vervolg, maar waar de voorgaande film nog enigszins vermakelijk uit de hoek kwam is Evil Never Dies vooral brolwerk. Een geheel waarin de beste scenes voortkomen uit herhalingen van voorgaande projecten die niets met deze film te maken hebben. Ferguson voegt daarnaast een ongekende hoeveelheid aan dramatiek toe die nietszeggend uitpakt, evenals een grote boel aan onovertuigende praktische effecten. Qua structuur wisselt de film verder constant tussen irrelevante perspectieven die het serieus voor elkaar krijgen een film onder de 75 minuten uitgerekt te laten aanvoelen, met name de onzin met de clown pakt uitermate infantiel uit. De volledige aankleding van het gebeuren laat mij als kijker geloven dat de regisseur met het vorige deel vooral per ongeluk oprecht verteerbaar vermaak afleverde. Het enige dat dit soort films ondertussen gemeen hebben met de klassieke reeks is dat er in elk prulletje wel een nieuw behekst voorwerp komt opdagen, in dit geval een gedecoreerd aapje.