Charlie's Angels (2019)

Berg je voor Hollywood-films met een vrouwelijke cast en een vrouwelijke regisseur; deze combinatie werkt zelden. Dit oubollige aktiewerkje levert helaas verder bewijs voor deze stelling: de film is mutserig, geforceerd gezellig en vooral erg vlak. En uiteraard moet er ook nog even gedanst worden. De mooie Naomi Scott is een lichtpuntje, net als de grappige bijrol van Patrick Stewart, maar dit houdt verder echt niet over. Slappe aktiescenes, flauwe humor, tenenkrommende dialogen... kortom, de zoveelste mislukte reboot.

Vervelend. Sowieso zie ik niet in hoe ik deze film kan waarderen als ik de films uit 2000 ook al niet kan waarderen. Toch koos het gezelschap voor deze film, en dan kan je er uiteraard moeilijk nog omheen. Het resultaat kwam er eigenlijk exact zo uit als ik had verwacht, maar Banks maakt er zowaar nog een slechtere film van. Misschien dat Banks ook maar gewoon beter voor de camera kan blijven, want als regisseuse heeft ze niet veel meer te bieden dan vergeetbare sequels en vreselijke reboots. Charlie's Angels gebruikt soms een wat andere formule, maar in grote lijnen blijft de film binnen de verwachtingen. Een of ander wereldbedreigend incident en aan drie figuurtjes de taak om de wereld hier maar weer eens vanaf te helpen. Ik vraag me af hoe de film vervolgens bij deze 3 dodo's uitkomt. Er zit geen enkel figuurtje bij dat maar een beetje leuk wordt neergezet, en als een minimale bijrol van Centineo er nog als beste rol uitkomt weet je als kijker wel hoe laat het is. Stewart is zwaar kut, Scott is onzichtbaar en die derde ken ik niet eens meer bij naam. Bijzonder hoe saai ze excentrieke figuurtjes kunnen maken. Enkele mooie beelden en een aardig tempo voorkomen een lager cijfer, anderzijds was dit vooral tamme actie met een tamme achtergrond. Tel daar nog drie irritante gezichten bij op die de hoofdrollen vertolken en je hebt een film waar Banks wel erg trots op mag zijn, maar vanuit mijn kant niet veel meer waardering gaat krijgen dan een 1,5*.