12 Feet Deep (2017)

Wat een ... film was dit zeg. Categorie C. Flinterdun verhaal en heel slecht geacteerd. Zonde van je tijd!

Deze claustrofobische film werd binnen 14 dagen tijd op meerdere locaties opgenomen. Volgens een interview met "1428 Elm", gaf regisseur Matt Eskandari te kennen dat de film voortkwam uit zijn eigen angst voor zwembaden en oceanen. In zijn eigen woorden gaf hij te kennen: "Zwembaden en oceanen wekken allemaal een bonafide gevoel van angst voor mij op. Alleen het hele idee om vast te zitten in een zwembad, laat me behoorlijk zweten. Ik besloot om deze angst te gebruiken, en het concept bloeide van daaruit op." Het personage Jonna wordt genoemd als een eerbetoon aan Jona uit het Oude Testament. Beter bekend als een personage dat vastzit in de buik van een walvis. Het personage McGradey wordt vertolkt door Tobin Bell, en werd vernoemd naar het personage Charles Grady uit The Shining. Dit is de favoriete horrorfilm van regisseur Eskandari. Het openbare zwembad in de film heet het "Ketea Aquatic Center." Dit werd genoemd naar de monsters van de zee in de Griekse mythologie. Over het algemeen ben ik wel een groot liefhebber van claustrofobische films, en ook deze thriller heeft zo zijn momenten. Echter bevat het plot wat gaten, die het voor mij niet tot een geloofwaardige film hebben gemaakt. Anderzijds is het mooi dat de film 85 minuten lang grotendeels door twee personages wordt gedragen. Indien je een liefhebber bent van een thriller met veel actie, dan is dit niets voor jou. Voor de rest is hij redelijk onderhoudend. 2,5 *

Als Tobin Bell (bijna steevast getypcast als schurk en heel bekend geworden als Jigsaw in de Saw-reeks) in een kleine rol als onsympathieke badmeester het zwembad sluit, blijven twee zussen per ongeluk achter in het water onder de afdekking. In het vervolg van de film zullen ze er alles aan doen om uit het zwembad te geraken. Regisseur en schrijver Matt Eskandari creëert een bescheiden plot voor een film die met 85 minuten speelduur weliswaar niet erg lang is, maar die nog wel een end moet nadat de zussen zich in deze penibele situatie hebben gemanoeuvreerd. Benieuwd wat voor elementen Eskandari inbrengt om de spanning tot het einde op niveau te houden. Aan de twee zussen zal het niet liggen. Die spelen hun rol overtuigend en hebben onderling nog wat oud zeer te verwerken dat de stemming er niet beter op maakt. Een uitgekiende score en de koelblauwe kleurzetting versterken het beklemmende gevoel nog eens extra. De aftrap is helemaal niet verkeerd. Toch weet de film niet over de volle lenge te boeien. Ondanks de inbreng van enkele verwachte en onverwachte elementen, begint de film toch wat langgerekt aan te voelen. De elementen zijn op zich interessant, maar het gedoe rondom de ingebrachte elementen duurt gewoon te lang. Nieuwsgierigheid, fascinatie en spanning ebben op die manier langzaam weg. Matt Eskandri kreeg het idee voor de film naar aanleiding van zijn eigen angst om in een zwembad opgesloten te raken. Mensen met eenzelfde angst zullen deze film ongetwijfeld sidderend ondergaan. Mensen die van deze angst geen last hebben, zullen gewoon een middelmatige film te zien krijgen.