Rasen (1998)

Ach, zo slecht vond ik hem niet hoor. Hij haalde gewoon het niveau van de vorige Ring. Soms was ie ook best wel spannend en kreeg ik het wel eens koud van sommige scene's. Eigenlijk is dit een beetje Ringu 1,5 want het is een beetje een tussenverhaaltje tussen 1 en 2. Maar dit keer bekijk je het uit een ander hoek en een personage dat een vriend was van de ex van Reiko uit deel 1. Wat ik eigenlijk niet echt snapte was dit: Reiko ging dood in dit deel maar in deel 2(die na deze film is gemaakt) leeft ze gewoon nog. hoe zit de volgorde eigenlijk inelkaar? Die man die de rol van Andou speelt vond ik keigoed spelen en de verdere acteerwerk was ook in orde. Bij die scene met[ dat net nadat Andou die band heeft zitten te bekijken en dat dan even later die spierwitte, grijnzende (grijnzende geesten zijn altijd eng) over Andou een bukt kreeg ik wel even koude rillingen. Wel bij een paar andere scenes ook. Maar alleen is 1 ding niet echt geheim meer. die film gaat over dat Andou dreigt dood te gaan omdat hij die video heeft zitten te bekijken maar dat was een kopie waar niemand dood aan gaat, daarom blijft ie ook leven. Desalniettemin weer een erg mooie Ringu deel. 4,0*

Een onofficieel en indirect vervolg op Ringu, waar het eerste deel al niet overtuigde (1,5*) weet dit 'vervolg' de plank totaal mis te slaan. Zelfs het moment wanneer Andou de band gaat kijken is er niks engs te vinden. Het lijkt allemaal afgezaagd, en het lijkt eerder uit de jaren 70 te komen, dan uit de jaren 90 af en toe. Waar Japanse horrorfilms voornamelijk op qua sfeer het érg goed doen valt dat erg tegen in deze Rasen. Het Japanse sfeertje zit er nauwelijks in, er zijn vrijwel geen mooie shots te vinden. Geen enkele scène boeit ook maar enigszins. Ik zag zelden zo'n saaie film als deze Rasen. Die ellenlange conversaties steeds weer, op een gegeven moment ben ik gaan doorspoelen, want dit ging toch niks meer worden. Waarschijnlijk had ik Rasen beter links kunnen laten liggen, en direct naar Ring 2 te gaan kijken. Gelukkig heeft dit ellendige deel ook geen remake in Amerika gekregen. Snel vergeten dit gedrocht.

Rasen werd gemaakt als vervolg op het voorgaande horrorsucces, maar door de gemengde ontvangst werd later besloten om er toch een ander vervolg op te maken. De inhoud liegt er dan ook niet om, want de film neemt zeker richting de tweede helft zijsporen die volkomen nergens op slaan. Je moet bovendien immuun zijn voor het feit dat veel personages die in de vorige film van groots belang waren min of meer compleet uit het geheel worden geschreven. Regisseur George Iida voorziet de film van wat sfeervolle momenten en de mysterieuze eerste helft weet best te boeien, maar eenmaal de fantasierijke randjes van het verhaal uit de doeken worden gedaan verzandt het gebeuren in een soort parodie. Origineel is het tot op zekere hoogte, maar dat bereik je natuurlijk snel met dit soort vergezochte ideeën.